Drapacz Lekarski (Cnicus benedictus L.)

DRAPACZ LEKARSKI (Cnicus benedictus L.)  jest rośliną z rodziny Złożonych – Compositae (Asteraceae), występującą również pod nazwami łacińskimi: Calcitrapa lanuginosa Lamarck, Carbenia benedicta Bentham et Hooker i Centaurea benedicta Linne. Rośnie w stanie naturalnym w krajach basenu Morza Śródziemnego.*

Ziele drapacza lekarskiego w dawnej medycynie oficjalnej i w ziołolecznictwie ludowym stanowiło środek poprawiający apetyt, trawienie, wzmagający wydzielanie żółci i oczyszczanie wątroby, przeciwwzdęciowy, napotny, przeciwgorączkowy, wzmagający miesiączkowanie.
Na Węgrzech używano drapacza przy bólach nerek, żółtaczce i pasożytach przewodu pokarmowego. W wielu krajach europejskich polecany był przy nowotworach (już w XVI w). Szwajcarski lekarz Albrecht von Haller (1708-1777) stosował drapacz w leczeniu chorób żołądka, wątroby, schorzeń wenerycznych, raka, a także jako lek oczyszczający organizm.**

Św. Hildegarda z Bingen
(1098-1079) w swojej Phisica pisała: „Drapacz lekarski jest goracy. Jeśli krtoś go je lub zażywa w napoju, wówczas drapacz lekarski wznieci w nim żar pożądania’. Zalecała stosowanie drapacza na wzmocnienie: „Jeśli człowiek na całym ciele chudnie i traci siły, powinien ugotować drapacza lekarskiego w wodzie i często pić tę gorącą wodę, a znów odzyska siły. A gdy fizycznie poczuje się lepiej, winien unikać drapacza, bowiem żar tego ziela, pobudzony obcym żarem, rozgrzewa zimne soki, które są w człowieku.’***

Podstawowe
substancje czynne to: olejek eteryczny, fitosterole, garbniki, seskwiterpeny - knicyna, lignany. Knicyna ma działanie przeciwzapalne i antynowotworowe. Jest to goryczka pobudzających wydzielanie soków trawiennych i pobudzających perystaltykę przewodu pokarmowego.*
Lignany zawarte w drapaczu są goryczami o właściwościach ochronnych na miąższ wątroby i antywirusowych (np. przeciwko HIV). Niektóre hamują proliferację komórek rakowych. Drapacz może być używany we wspomagającym leczeniu nowotworów: białaczki, wątroby, mięsaka. Knicyna i olejek eteryczny drapacza działają hamująco na bakterie: Bacillus subtilis, Brucella species, Escherichia coli, Proteus species, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus i Streptococcus faecalis.” **

Ziele drapacza stosuje się też wewnętrznie w stanach zapalnych skóry i tradziku, w niezycie oskrzeli, krztuścu, zapaleniu płuc i astmie.
Zewnętrznie w postaci okładów stosuje się wyciągi wodne na wrzody, czyraki, w zapaleniach skóry, na odmrożenia, trudno gojące się rany, na trądzik i wysypkę alergiczną.****

Sposób użycia:
1-1,5 łyżki rozdrobnionego ziela zalać 1 szklanką gorącej wody i gotować pod przykryciem na bardzo słabym ogniu 5 min. Odstawić na 10 min. i przecedzić. Pić po 1/4 szklanki 2-3 razy dziennie 30 min przed posiłkami jako środek pobudzający wydzielanie soków trawiennych i zwiększający łaknienie. Natomiast jako lek poprawiający przemianę materii i ogólnie wzmacniający, pić po 1/3 szklanki 2-3 razy dziennie między posiłkami. *

Działania niepożądane:
w większych dawkach wyciągi z ziela drapacza wywołują nudności, wymioty i biegunki.*

* Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniecki, Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Warszawa 1987.
** Henryk Różanski, http://rozanski.li/2307/knicyna-cnicin-w-cardui-benedicti-herba/
*** Hildegarda z Bingen, Phisica - Uzdrawiające dzieło stworzenia - Naturalna siła oddziaływania rzeczy, © Polskie Centrum św. Hildegardy, Legnica 2014.  
**** Mateusz E. Senderski, Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie, Podkowa Leśna 2017.

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel