Melisa (Melissa officinalis L.)

MELISA (Melissa officinalis L.)
Melisa należy do rodziny Wargowych Labiatae, pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego, znana od wieków w Europie. Do celów leczniczych zbiera się liście lub całe ziele w czerwcu przed okresem kwitnienia.*

Dawniej nazywano melisę matecznikiem lub rojownikiem. Była znana w starożytnej medycynie greckiej. Nazywano ją radością dla serca i eliksirem życia.
W wierzeniach ludowych podaje się, że sadzano rojownik koło domów, aby wzbudzić zainteresowanie chłopców dziewczętami. Poświęcony w oktawę Bożego Ciała i powieszony na zewnętrznej ścianie domu miał chronić od piorunów.**

Składnikami czynnymi melisy są przede wszystkim: olejek eteryczny bogaty w geranial, cytral, geraniol, linalol, cytronelal; flawonoidy (apigenina, lutelina, kwercetyna, kemferol), fenolokwasy (kwas chlorogenowy, kawowy, rozmarynowy, ferulowy) oraz triterpeny (kwas ursolowy i oleanolowy). Uspokajająco działa olejek eteryczny. Zatem jeśli tego olejku jest mało, melisa nie będzie działała sedatywnie.***

Najbardziej znane jest działanie uspokajające liści melisy. Ale substancje czynne zawarte w roślinie wykazują też działanie rozkurczowe, wiatropędne, mlekopędne, żółciopędne, żółciotwórcze i antyseptyczne. Olejek eteryczny z melisy hamuje rozwój wirusów, grzybów, pierwotniaków i bakterii. *

Sposób użycia:
Napar:
na szklankę wrzątku bierzemy 1 łyżkę suchego rozdrobnionego ziela lub samych liści (na świeżo rozdrobnionych), albo też 2 łyżki świeżych poszarpanych listków lub ziela melisy. Parzenie powinno trwać 20 minut, pod przykryciem. Można pić nawet 3-4 filiżanki naparu dziennie.***

Mieszanka na wyczerpanie nerwowe, stres, lęki, bezsenność, zaburzenia trawienne, stany zapalne przewodu pokarmowego i układ oddechowego, przeziębienie, choroby alergiczne. ***
Liść melisy - 1 łyżka
Ziele lebiodki - 1 łyżka
Ziele jemioły - 1 łyżka
Kwiat nagietka - 2 łyżki
Kwiat lawendy - 2 łyżki
Kwiat rumianku - 1 łyżka
Zioła dokładnie w
ymieszać. 2 łyżki mieszanki zalać 1 szkl. wrzątku; parzyć 20 minut; przecedzić. Pić kilka razy dz. po 100-200 ml.

*
Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniecki, Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Warszawa 1987.
** Monika Kujawska, Łukasz Łuczaj, Joanna Sosnowska, Piotr Klepacki,
Rośliny w wierzeniach i zwyczajach ludowych, Słownik Adama Fishera, Wrocław 2016.
*** Henryk Różanski, rozanski.li/3821/dlaczego-melisa-rzadko-dziala-uspokajajaco/

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel