Brzoza Brodawkowata (Betula verrucosa)

Brzoza brodawkowata (Betula verrucosa)
Brzoza to drzewo dorastające do 20 m wysokości, o charakterystycznej białej łuszczącej się korze, należące do rodziny Brzozowatych
(Betulaceae). Występuje w umiarkowanej strefie półkuli północnej. W Polsce brzoza rośnie pospolicie na całym niżu i w dolnych partiach górskich, w lasach na miejscach suchych.
Do celów leczniczych zbiera się w maju młode liście brzozy –
Folium Betulae - i suszy w miejscach zacienionych i przewiewnych, a wczesną wiosną zbiera się pączki brzozy – Gemmae Betulae oraz korę brzozową - Cortex Betulae. Brzozy dostarczają zatem pączków, liści, kory i soku - Succus Betulae.*
Korę pozyskuje się wiosną, na przedwiośniu lub w jesieni, z młodych gałęzi i pni i suszy się w normalnej temperaturze lub lepiej w lekko ogrzanym, otwartym piekarniku; korę można zastąpić cienkimi gałązkami zbieranymi wraz z pączkami wiosną. Po wysuszeniu całe gałązki należy rozdrobnić. Pączki zbiera się wiosną przed rozwinięciem lub w I fazie rozkwitu.
Surowce brzozowe zawierają związki flawonoidowe, garbniki, saponiny, trójterpeny, olejek eteryczny, wit. P i C, sole mineralne, betulinę i kwasy organiczne. Kora zawiera dużo betuliny i żywicy. **

Dawniej. Już w dawnych rękopisach (średniowiecznych) często wspomina się o stosowaniu brzozy w lecznictwie i mowa jest o jej przetworach takich jak: oskoła i dziegieć. W dawnej kulturze Słowian powszechnie pito sok brzozowy zwany oskołą. Na wiosnę lud spuszczał z naciętych pni sok – powszechny wtedy jako napój. W latach głodowych w Polsce jadano mieloną korę brzozową. Z brzozy wyplatano również narzędzia gospodarskie i rybackie. ***
W wierzeniach ludowych brzoza odgrywała ważną rolę przy świętach dorocznych. Gałęzie młode brzozowe uwite w palmie na Niedzielę Palmową miały mieć moc czarodziejską. W Polsce brzoza uważana była za drzewo przynoszące szczęście. W całej Polsce na Boże Ciało zdobi się domy, kościoły i ołtarze brzóskami, które mają potem działanie ochronne.***
W lecznictwie ludowym stosuje się brzozę na wiele chorób. Sok z brzozy pije się na suchoty, silny kaszel, dychawicę. Brzozowe listki wiosenne gotuje się i używa do kąpieli dla chorych na gruźlicę. Brzoza pomaga na choroby oczu, porost włosów, na febrę. Pączki brzozowe przyrządzone w smalcu pomagają na reumatyzm, a moczone w spirytusie leczą rany. ***
Brzozę zaczęto stosować w lecznictwie od czasów średniowiecznych. Używano świeży sok z korzeni, pni i gałązek brzozy, pozyskiwany wiosną do kuracji odtruwających. Dziegieć - czyli smołę brzozową, pozyskiwaną przez suchą destylację drewna - używano zewnętrznie przeciw świerzbowi, grzybicy i problemom skórnym.****

Działanie i zastosowanie według dr Henryka Różańskiego. Wyciągi z brzozy zwiększają wydalanie moczu, a wraz z nim jonów sodu, chloru i kwasu moczowego (odkwaszają organizm), regulują przemianę materii, odtruwają organizm (wywierają wybitne działanie oczyszczające organizm ze szkodliwych produktów), ochraniają miąższ wątroby, ogólnie wzmacniają, działają silnie napotnie (zwłaszcza kora i całe gałązki), przeciwobrzękowo, przeciwgośćcowo, żółciopędnie, przeciwtrądzikowo, zapobiegają kamicy moczowej i żółciowej, uszczelniają i wzmacniają naczyńka krwionośne, pobudzają wydzielanie soku żołądkowego, regulują trawienie.**
Wskazania do stosowania : skąpomocz, kamica moczowa, zapalenie nerek, moczowodów i pęcherza moczowego, kamica żółciowa, dna moczanowa (artretyzm), obrzęki, nadmierna ilość kwasu moczowego, sodu i chloru (chlorku sodowego) w organizmie, reumatyzm, choroby skórne (np. trądziki, łuszczyca, wypryski), uczulenie, zatrucia, uszkodzenie wątroby, wadliwa przemiana materii, otyłość, osłabienie, złe samopoczucie, rekonwalescencja, choroby zakaźne, gorączka, przeziębienie.**

Sposób użycia:
Napar: 2 łyżki suchych liści lub pączków zalać 400 ml wrzącej wody; odstawić na 20 minut; przecedzić. Pić 4 razy dz. po 200 ml
Odwar: 3 łyżki rozdrobnionej kory lub gałązek zalać 400 ml wody; gotować 10 minut; odstawić na 20 minut; przecedzić. Zażywać 4 razy dz. po 100-150 ml
W odwarze z kory można płukać chore, przetłuszczające się włosy oraz z łupieżem, po każdorazowym umyciu. Odwar z kory znakomicie leczy też stany zapalne gardła i jamy ustnej.
Okłady na oczy z naparu brzozowego lub odwaru z kory działają przeciwzapalnie, odkażająco i przeciwropnie (okład trzymać 5 minut i stosować 3-4 razy dz. przy stanach zapalnych i ropnych spojówek, gałki ocznej itd.). **
Sok pije się 4 razy dz. po 1 łyżeczce lub 1 łyżce w 50 ml wody. **
Sok z brzozy stosowany jest w przewlekłych chorobach dróg moczowych, jako środek odtruwający i wzmacniający, regulujący przemianę materii i przeciwdziałający powstawaniu kamieni nerkowych.****

**
Mieszanka działająca moczopędnie, przeciwkamiczo, silnie przeciwgorączkowo, przeciwbólowo i napotnie:
1 łyżka kory brzozowej,
1 łyżka kory wierzbowej,
1 łyżka kory z bzu.
Surowce wymieszać i zalać 400 ml wody; gotować 10 minut (uzupełniać wyparowaną wodę); odstawić na 30 minut; przecedzić; pić co 3 godz. po 100 ml; stosować tak przez 5 dni, potem pić 2 razy dz. po 200 ml przez 7 dni; w razie potrzeby kurację powtórzyć. Można równocześnie pić 3 razy dz. napar z glistnika w ilości 100 ml, który jest silnym środkiem rozkurczającym m.in. drogi moczowe.**

* Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniecki, Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Warszawa 1987.
** Henryk Różański,
http://www.gramzdrowia.pl/arzt-henry-rozanski/herb/brzoza-brodawkowata-i-brzoza-omszona-betula-verrucosa-et-betula-pubescens-betulaceae.html
*** Monika Kujawska, Łukasz Łuczaj, Joanna Sosnowska, Piotr Klepacki, Rośliny w wierzeniach i zwyczajach ludowych, Słownik Adama Fishera, Wrocław 2016.
**** Mateusz E. Senderski, Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie, Podkowa Leśna 2017.

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel