Łopian Lekarski (Lappa officinalis )

ŁOPIAN LEKARSKI (Lappa officinalis )

Należy do rodziny Astrowatych. Surowcem leczniczym jest korzeń łopian. Uznany za zioło skuteczne w leczeniu schorzeń skórnych.
Korzeń łopianu, łodygi i ogonki liściowe są jadalne (na surowo). Można je też kisić.
Indianie Irokezi suszyli korzenie łopianu przy ogniu i gromadzili na zimę. Jedli je po dłuższym moczeniu w wodzie. W Japonii, Chinach i na Jawie uprawia się go jako warzywo. W Wielkiej Brytanii z korzenia łopianu w połączeniu z korzeniem mniszka lekarskiego produkuje się orzeźwiający napój sprzedawany w podobnej formie jak inne napoje gazowane np. coca-cola. Funkcjonuje on pod nazwą Dandelion and burdock.

W Tradycyjnej Medycynie Chińskiej stosuje się łopian w zapaleniu przyzębia, do leczenia ran owrzodzeń gardła, odbytnicy, w niestrawności, w kamicy nerkowej, obrzękach i nagromadzeniu toksyn we krwi a także miejscowo w stanach zapalnych skóry, oparzeniach, łupieżu, łuszczycy, łysieniu plackowatym i androgenowym.*
W lecznictwie ludowym zbiera się łopian powszechnie w wigilię św. Jana a ziele to zatyka za strzechy a suszone służy potem do rozmaitych celów leczniczych. Zbieranie ziela w tym okresie uzasadnia legenda, że ścięta głowa św. Jana Chrzciciela upadła do łopianu, ale z mocy boskiej głowa zrosła się z ciałem. Odtąd ziele to pomaga na ból głowy.**
W dawnych polskich zbiorach przepisów leczniczych znajduje się zalecenie maści z łopianu, która podobnie jak z żywokostu jest skuteczna na zrastanie się złamanych kości, oraz jako lek przeciw ukąszeniu węża. Zalecany był kobietom karmiącym przy stwardnieniach, gruczołach lub wrzodach w piersi w postaci okładów z papki (na bolącą pierś) z gotowanego w mleku korzenia łopianu.**
W klasycznej fitoterapii korzeń łopianu uznany jest za środek czyszczący krew, regulujący wypróżnienia, moczopędny i napotny. Uznany za zioło skuteczne w leczeniu schorzeń skórnych. *** Według Henryka Różańskiego wodne i alkoholowe wyciągi z łopianu hamują rozwój bakterii i grzybów, zwiększają wydzielanie żółci, soku trzustkowego i soku jelitowego, działają rozkurczowo i hipoglikemicznie. Wzmagają wydzielanie potu i moczu, a wraz z nimi szkodliwych i zbędnych metabolitów. Sok z łopianu wzmacnia, wzmaga odporność, aktywuje procesy odnowy tkanek i reguluje wydzielanie łoju. Preparaty łopianowe hamują stany zapalne w organizmie.****

Sposób użycia: odwar (gotowany przez 10 min.) z małej łyżeczki surowca na 250 ml wody 2 x dziennie.
Surowiec można stosować u dzieci po konsultacji z lekarzem, lub farmaceutą. „ Odwar z korzenia, gotowany 10-15 minut zażywać po 100 ml 3-4 razy dziennie przy zapaleniu skóry, rumieniu, wypryskach, gorączce, zastoju moczu i cukrzycy. Odwar, napar i nalewka hamuje rozwój bakterii i wirusów (poliacetyleny łopianowe). Ekstrakt z owoców łopianu wyraźnie obniża poziom glukozy we krwi (wpływ hipoglikemiczny). Owoce i korzeń mają działanie przeciwnowotworowe”. ***

* Ilona Kaczmarczyk Sedlak, Zbigniew Skotnicki Leksykon naturalnych surowców leczniczych, Kraków 2018.
** Monika Kujawska, Łukasz Łuczaj, Joanna Sosnowska, Piotr Klepacki, Rośliny w wierzeniach i zwyczajach ludowych, Słownik Adama Fishera, Wrocław 2016.
*** Henryk Różański, http://rozanski.li/318/czy-lopian-arctium-lappa-l-dziala/
**** Henryk Różański, http://rozanski.li/219/lopiam-arctium-i-metabolizm-czyli-przemiana-materii/

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel