Mięta Pieprzowa (Mentha piperita L.)

MIĘTA PIEPRZOWA (Mentha piperita L.)
Jest to roslina z rodziny Wargowatych (Labiatae), otrzymana przez skrzyżowanie mięty nadwodnej (Mentha aquatica L.) i mięty zielonej (Mentha spicata L.) , powszechnie uprawiana w Europie i Ameryce Północnej.*
Mięta jest rośliną przyprawową, leczniczą i ważną dla przemysłu farmaceutycznego, spożywczego i kosmetycznego. Wiele produktów zawiera aromat i smak miętowy, wiele kosmetyków i leków zawiera mentol.

Słowo Mentha pochodzi od greckiego imienia nimfy, kochanki Hadesa który zamienił ją w roślinę by uchronić przed gniewem i zazdrością żony - Persefony.

Kiedyś miętę używano powszechnie jako przyprawę do twarogu i różnych dań z twarogiem.
W lecznictwie ludowym stosowano napar lub odwar miętowy głównie na ból żołądka, wymioty, czasem na ból gardła i do płukania ust. Stosowano kąpiele w mięcie na ból kości. A okłady z mięty przykładano koniom na kolki.**
Umierającym kładziono pod łóżko miętę, by nie rozpaczali.
Ususzonym zielem okadzano krowy w oktawę przed Zielonymi Świątkami, by ochronić je przed czarami (zabierającymi mleko).**

Liść mięty zawiera do 2% olejku eterycznego, którego głównymi składnikami są mentol, menton, estry mentolu, poza tym falendren, pinen, cyneol, mentofuran, i inne związki. W liściu obecne są też garbniki, flawonoidy, gorycze, fenolokwasy i sole mineralne.*

Działanie. Przetwory z ziela i liści mięty pieprzowej pobudzają wydzielanie soków trawiennych, głównie żołądka, ponadto mają właściwości rozkurczowe, żółciopędne i wiatropędne, przywracają prawidłowe ruchy robaczkowe jelit; zwiększają wydzielanie soku żołądkowego, trzustkowego i jelitowego; regulują wypróżnienia; wywierają wpływ przeciwwymiotny.***
Wyciągi z liści mięty pieprzowej stosuje się od dawna w zaburzeniach trawiennych, bólu brzucha, wzdęciach, braku łaknienia, stanach nieżytowych układu pokarmowego, nieprawidłowej fermentacji, złym trawieniu tłuszczów, w kolce jelitowej i stanach skurczowych przewodu pokarmowego.*

Sposób użycia:
Napar:
1 łyżkę liści zalać 1 szklanką wrzącej wody, zaparzyć pod przykryciem 10min. Pić 2-3 szklanki dziennie.
Proszek: zmielone (świeżo przed zażyciem!) ziele na pył 1-2 g stosować 1-3 razy dziennie.

***
Mieszanka na ostre zaburzenia trawienne, bóle brzucha, niestrawność, biegunka, skurcze żołądka i jelit, bóle wątroby i trzustki, stany zapalne i nieżyty przewodu pokarmowego, kamica żółciowa, zastoje żółci, stany zapalne układu oddechowego, kaszel, przeziębienie, choroby zakaźne, złe samopoczucie po przejedzeniu:
Liść mięty - 1 łyżka,
ziele tymianku - 1 łyżka,
ziele majeranku - 1 łyżka,
liść melisy - 1 łyżka,
liść szałwi - 1 łyżka.
Wymieszać. 2 łyżki mieszanki zalać 2 szkl. wrzącej wody; odstawić na 20 minut; przecedzić. Pić jak: napar miętowy.***


* Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniecki, Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Warszawa 1987.
** Monika Kujawska, Łukasz Łuczaj, Joanna Sosnowska, Piotr Klepacki,
Rośliny w wierzeniach i zwyczajach ludowych, Słownik Adama Fishera, Wrocław 2016.
*** Henryk Różański,
http://www.gramzdrowia.pl/dr-henryk-rozanski/fitoterapia-ziololecznictwo-ziola-drzewa-krzewy/mieta-mentha-labiatae.html

 

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel