Kardamon (Elettaria cardamomum)

Kardamon (Elettaria cardamomum)
Kardamon pochodzi z Indii (Wybrzeże Malabarskie, stąd kardamon malabarski).
Jest rośliną leczniczą i przyprawową stosowaną w starożytności w Indii, Grecji i Rzymie. Jest to roślina wieloletnia, dorastająca do 4 m wys., wykształcająca rozległe i silne, zgrubiałe kłącza, należąca do rodziny Zingiberaceae, czyli imbirowatych. Liście są lancetowate, do 70 cm długości i 8 cm szer., u nasady pochwiaste, zbiegające się w nibyłodygę. Kwiaty grzebieciste, zebrane w grona, po 3-6 lub 8-12, zielonkawobiałe, z wargą fioletową lub niebieską, często czerwonawo żyłkowane. Kielich trójząbkowy, pręcików 3. Owoc ma postać trójkomorowej torebki. Nasiona ułożone w komorach rzędowo, po 4-8, 2-4 mm, z aromatyczną osnówką, czerwonobrunatne, o silnym aromacie i smaku przy rozgnieceniu (korzenno-palące). Owoce są zbierane przed dojrzeniem. Kardamon należy do przypraw korzennych, dlatego jest dodawany do wyrobów cukierniczych (czekolady, pierniki, herbatniki), marynat, drobiu, salami, jako przyprawa do herbaty i kawy, likierów. *

W Tradycyjnej Medycynie Chińskiej oraz Ajurwedzie ma działanie wzmacniające, pobudzające pracę żołądka, poprawiające trawienie i przyswajanie pokarmów, wiatropędne, przeciwwzdęciowe, Przeciwwymiotne, wykrztuśne, moczopędne, antyseptyczne. Stosuje się kardamon w bólu brzucha i kolkach w obrębie jamy brzusznej, niestrawności, braku apetytu, nadkwasocie, w nudnościach i wymiotach, hemoroidach, zapaleniu i owrzodzeniu jamy ustnej, bólu i próchnicy zębów, zapaleniu przyzębia, w astmie zapaleniu oskrzeli, duszności, ucisku w klatce piersiowej, w krztuścu a nawet w zatruciu alkoholem i na kaca.**

Działanie według dr H. Różańskiego. Nalewka, wyciąg wodny, olejek kardamonowy pobudzają wydzielanie soków trawiennych, rozkurczają mięśnie gładkie, wzmagają wydzielanie mleka, wpływają żółciopędnie, wiatropędnie, moczopędnie, napotnie i antyseptycznie. Olejek wcierany w skórę rozgrzewa i znieczula, hamuje świąd. Może być zastosowany do masażu przeciwreumatycznego oraz przy przeziębieniach i grypie. Wyciągi z kardamonu poprawiają krążenie krwi, wzmagają akcję serca, usprawniają krążenie mózgowe i mają właściwości przeciwbólowe. Kardamon stosowany jest w leczeniu astmy, bólu głowy, zaburzeń trawienia, nieżytu układu oddechowego i kaszlu. Napar kardamonowy na mleku i z miodem polecam w leczeniu przeziębienia i grypy. Napar kardamonowy na mleku z miodem doskonale wzmacnia fizycznie i psychicznie, dlatego warto go wypróbować przy wyczerpaniu i osłabieniu w przebiegu chorób zakaźnych oraz po większym wysiłku. W przeziębieniu warto wcierać w stopy, klatkę piersiową i plecy olejek kardamonowy. Rozszerzając tchawicę i oskrzela ułatwia oddychanie. Kardamon pomocny jest również przy katarze, bowiem ułatwia usuwanie zalegającego śluzu w jamie nosowej.*

Nalewka kardamonowa 1:3 lub 1:5– 3 razy dziennie po 5 ml doustnie; zewnętrznie do przemywania opryszczki, pleśniawek i wcierania we włosy przy łupieżu i łysieniu. Nalewką 1:3 (na alkoholu 40-60%) można wymieszać z miodem w proporcji 1:1 i stosować jako syrop wzmacniający serce, poprawiający samopoczucie i jako syrop przy kaszlu i przeziębieniu.*
Napar kardamonowy: 1 łyżeczkę kardamonu rozdrobnionego zalać 1 szklankę wrzącej wody lub mleka, odstawić na 30 minut, osłodzić miodem. Pić 2-3 razy dziennie po 1 szklance. Można podawać dzieciom.*
Olejek kardamonowy: 4-5 kropli 3 razy dziennie w mleku z miodem.*

 

* Henryk Różański, http://espz.pl/materialy/aromatica.pdf; https://rozanski.li/141/kardamon-elettaria-cardamomum-white-et-maton-w-fitoterapii/
** Ilona Kaczmarczyk Sedlak, Zbigniew Skotnicki, Leksykon naturalnych surowców leczniczych, Kraków 2018.

 

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel