Zioło Damiana jest uważane za silny, roślinny afrodyzjakiem stosowanym już od starożytności, szczególnie przez Majów, rodowitych mieszkańców południowo-wschodniego Meksyku. Występuje w Meksyku, Boliwii, Argentynie, Brazylii i płd. Kalifornii. Botanicznie damiana (Turnera diffusa, Turnera aphrodisiaca) jest krzewem o wysokości do 2 metrów, o mocno rozgałęzionych pędach z lancetowatymi liśćmi (podobnymi do liści konopi) oraz żółtymi kwiatami.

Jest bardzo aromatyczna o specyficznym, intensywnym zapachu spowodowanym obecnością olejków eterycznych złożonych z cyneolu, cymolu i pinenu. Zawiera też znaczne ilości arbutyny, która jest glikozydem fenolowym, mającym działanie dezynfekujące drogi moczowe oraz terpeny, które także wykazują działanie moczopędne, żółciopędne, żółciotwórcze i odkażające. Wykazano także spore ilości związków sterydowych, z których organizm może tworzyć hormony. Jej działanie polega na wyrównywaniu poziomu hormonów w organizmie, zarówno u kobiet jak i mężczyzn.

W medycynie ludowej dawnej stosowano w zaburzeniach trawienne, niestrawności, wzdęciach, skurczach przewodu pokarmowego, atonii jelit, zaburzenia krążenia krwi, histerii, zdenerwowanie, zaparciach u osób starszych, hipochondrii, nieżytach układu oddechowego i moczowego (jako środek osuszający śluzówki, przeciwzapalny i przeciwwysiękowy), obniżonym popędzie płciowym (jako aphrodisiacum). W tradycji ludowej używana jest także jako środek uspokajający w niepokoju, depresji oraz podczas ataków nerwowych. Działa przez ok. 1,5 godziny.

Tradycyjny sposób przygotowania:

Na 1 szklankę: 1 - 2 łyżeczek suszu zalać wrzątkiem, parzyć pod przykryciem 2-3 minuty

Więcej informacji:
http://rozanski.li/?p=2025